Όταν η γυναίκα δολοφονείται ακριβώς επειδή είναι γυναίκα, η αφαίρεση της ζωής της συνδέεται με τη γενικότερη θέση των γυναικών στην κοινωνία, τις διακρίσεις σε βάρος τους, τους έμφυλους ρόλους, την άνιση κατανομή της εξουσίας μεταξύ ανδρών και γυναικών, τα στερεότυπα φύλου, τις προκαταλήψεις. Το κίνητρο του δράστη έχει έμφυλη διάσταση και η δολοφονία μιας γυναίκας είναι γυναικοκτονία.
Για τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ), η γυναικοκτονία αποτελεί ήδη ένα φαινόμενο και ταξινομείται ανάλογα με τη σχέση μεταξύ θύματος και δράστη: γυναικοκτονία από σύντροφο, γυναικοκτονία από μέλος της οικογένειας, γυναικοκτονία από γνωστό και γυναικοκτονία από άγνωστο.
Το 2020, 47.000 γυναίκες σκοτώθηκαν από συντρόφους ή άλλα μέλη της οικογένειας παγκοσμίως, ενώ ο αντίστοιχος αριθμός στην Ευρώπη ανέρχεται στις 2. 600.
Στην πραγματικότητα, όμως, ο αριθμός των θυμάτων είναι πολύ μεγαλύτερος.
Οι Γυναίκες είναι τα μόνα θύματα;
Τα ορφανά παιδιά, οι γονείς και τα αδέρφια των δολοφονημένων γυναικών, δεν αναγνωρίζονται ούτε καταγράφονται ως θύματα.
Τα νομικά κενά στην αναγνώριση της γυναικοκτονίας, εμποδίζουν την πρόσβαση των συγγενών των θυμάτων στη δικαιοσύνη, καθιστώντας τους «αόρατους» για το σύστημα. (EIGE)
